Prof. Dr. İsmail Ersevim

                                                            Modaliteler’ (8)’den devamla: 

                                                                             -147-

G.: (Terreddütle) Niye olmasın? Doğru, niye geliyorum buraya ben? (İYİ CİN’i yerine kor, KÖTÜ CİN’i yukarıya, mamafih ablasınınkiyle kendi yatağı arasına bir yere koyar, sonra biraz kendine çeker.)                                                      
 TERAPİST: Tamam. Şimdi kapa gözlerini, elinle de KÖTÜ CİN’i tut, korkma, ben buradayım, bakalım sana neler söyleyecek?                                                               
G.: Korkuyorum…                                                                                                             
TERAPİST: Doğal olarak korkacaksın, ama düşün ki, korkun ellerin içinde, bir boğaz sıkımlık canı var, öyle değil mi?                                                                         
G.: (Zoraki bir gülümseme ile) Öyle ama bir de bana sor.                         
TERAPİST: Evet.. Sakin ol.. Ben de gözlerimi kapıyorum.                                        
G.: (Bir süre susar, sonra titrek bir sesle) Bakın bana neler söylüyor: Sen eşcinsel bir kız olacaksın… anladın mı, eşcinsel! (Kızcağız ağlamaya başlar. Korkuyla ablasının yatağına doğru döner:) İnşallah onu uyandırmadım! 
TERAPİST: Oo, KÖTÜ CİN konuştu… G., sen eşcinsellik hakkında ne biliyorsun?
G.: Ne bileyim ben.. Kızlar kızlarla, erkekler erkeklerle sevişirlermiş. Halbuki annem bir kadın, babam bir erkek. Doğrusu herhalde bu. Hem dinimize de aykırıymış..
TERAPİST: Senin bu konuda kötü bir deneyimin oldu mu?                                   
G.: Hayır olmadı… Kimseyi kendime yaklaştırmam ben…                       
TERAPİST: Bu konuda kötü bir deneyimin olmadı ise, korkun niye?                  
G.:  Bilmem. Sanki bu zorunlu bir seçenekmiş gibi geliyor bana, halbuki olmamalı. Ama işte, n’apim, öyle duyumsuyorum. Bereket her zaman değil, akşamları böyle düşünüyorum. Bazen rüyalarıma giriyor.

                                                                        -148- 

TERAPİST: Düşünce rüyalarınde ne şekilde görünüyor?                                         
G. (Düşünceli): Bilmem, karışık şeyler görüyorum. Bazen abimle beraber gezmeye gidiyoruz, o benimle çok eşek şakaları yapar, adeta güreşir. Beni çok sever. Sonra, bir pazar yerindeyiz, birden kızlar etrafımnı çeviriyor, herkes gövde gösterisinde… dans edenler… göbek atanlar… nedense eğlenme yerine sıkıntı hissediyorum. Sanki o eğlenceyi haketmiyorum ben… Neden acaba?   
TERAPİST: Bana öyle geliyor ki, genç kızlığının yaklaşması dolayısıyla, kendi cinsiyetin konusunda birtakım şüphe ve korkuların var. Annen sana “adet görme” diye birşeyden bahsetti mi hiç?                                                                                     
G. (Kızararak): Evet.. Birkaç aydanberi arada bir soruyor. Bana dedi: “Her genç kız gibi, bana da yirmi yıl önce olduğu gibi, ayda bir, aşağıdan, cinsel organından kan gelecek, ağrılar olacak. Bu tamamen normaldir.. Birtakım hormonların değişiyor… Korkacak birşey yok.. Bana haber ver, birtakım özel tedbirler almamız gerekecek… 
TERAPİST: Bravo annene.. Rahatladın mı bu açıklamalardan sonra?                  
G.: Bir az. Hiç olmazsa ne olacağını biliyorum, ama yine de korkuyorum. Ondan sonra anne olabilir mişim.. yani bebek sahibi olabilir mişim (acı acı gülüyor).. Tuhaf değil mi?                                                                                               
TERAPİST: Biyolojik olarak öyle. Herhalde acele etmezsin anne olmak için. Bir genç kız olarak kendinden hoşlanmalısın, çocukluğunu dolu dolu yaşamalısın önce. Bugünlük bu kadar, haydi KÖTÜ CİN bebeğimize bize bu konuları açmamıza yardım ettiği için teşekkür edelim. Haftaya yine görüşeceğiz.

                   Terapi bu minval üzere aylarca devam etti. Arada bir ERDEMLİ ADAM bize, kızımızın söyleyemediği konularda, açıklamalarda bulundu, böylece tabii, beni ‘ayıp’ konular için devre dışı bıraktı. Genç kızlar, cinselliklerinin farkına varınca, erkeklerle hem arkadaşlık etmeyi isterler, belki de bir gün gelir, sever, evlenir ve çocuk sahibi olmayı isterler, fakat, kendi ağabeyinin ‘eşek şakaları’ dahil, vücuda bazı temas olunca, aşırı cinsel duyarlılık -ve buna bağlı her tür fantaziler- gelişebiilir; bu kez, suçlu hissederek, cinsiyet, uzaktan kontrollü bir kişilik ve genç kadınlık gelişimi yerine, “arzu” ile “ya olursa?” korkusu arasında kısır bir döngü içinde sıkıntılara batabilir.

                   ’KÖTÜ CİN’ bize, bir gün, genç kızımızın, küçükken bir ara hoşlandığı “mastürbasyon” (…orasınla oynama!) olayının zaman zaman yinelemesiyle nasıl “suçlu” hissettiğini belirtti. ERDEMLİ ADAM’ın da yardımıyla, bunun birçok -hemen hemen her- gençte oluşan “normal” bir işlev olduğunu, kendisinin de arada bir “bunu yaparsam, acaba kısır mı olurum?” (Daha ziyade erkeklerin korkusudur bu!) diye düşünebileceği konuşuldu. Belli ki, küçük kızın “eşcinsel olma” korkusu, bir azu veya kendi cinslerine karşı olan yakınlık hislerinin değil, “erkeklere karşı hissettiği hislerin aşırı bir dereceye gelip de ya kontrol edemezse ne olabilir?” korkusunu, kendi hemcinslerini seçerek örtbas etmeye gayretinin bir sonucuydu. Ama bu seçenek, ödeyemeyeceği bir faiz bindiriyordu onun omuzlarına.

                   Eşcinsellik, genelde, bazılarının inançla söylediği gibi, “bilinçli bir seçenek değildir”, dinamikleri çok karmaşadır. Bu, ‘anne’ olmayı arzulamanın normal bir dürtü olan kadınlarda çok daha karmaşa bir olaydır. Çoğu kez, gençlerde, eşcinsellik, aktüel fiziksel bir birlikteliğe geçmeksizin, yakın vücut temasında bulunarak, el ele gezerek, şakalar yaparak, bir “savunma mekanizması” halinde yaşanıyor.

                   G.’deki olumsuz ek faktör, kızımıızın annesinin “örtünmesi”, ona, “Belki onun da benimkine benzer fikirleri var ve örtünmekle kendisini koruyor!” ; ve, “Ya bu kalıtsalsa?” gibi bazı düşüncelerin aklından geçmesi ve, üstüne üstlük, annesinin dindar, iyi niyetli (?) arkadaşlarından birinin, kızcağıza yardım düşüncesiyle, “onunda, bir gün isterse kapanabileceğini ve kendini erkeklerden uzak tutarak iffetini koruması” yolundaki telkinler olmuştu. Bu konulardaki şüpheleri ve bulmacaları da, hastamızla, herkesin kendine özgü, kendi yaşam stil’inin getirdiği stil’de seçeneklerin, bilinçten ve bilinçaltından gelebilecek arzu ve korkuların birer savunma mekanizma olabileceklerini de hesaba katarak değerlendirme yaptıktan sonra çözülebileceğini tartıştık ve çözdük de sanırım.

                   B e b e k  e v i  oyununu, böylece bir eğitim, etkileşim, açıklama ve boşalma (abreaction) aracı olarak dokuz ay kullandık; sıkıntı arttığı zaman bazı (Haloperidol grubu) sakinleştirici damlalar kullandık; daha sonra, zaten menstrüasyon’a başlamış genç kızla, ikinci yılda, geçmiş endişelerini, oyun aracılığını kullanmadan, dolaysız bir şekilde rahatça tartışabildik. Vak’a böylece, İkinci Dünya Savaşı sonrası sahnelenen Amerikan filmleri gibi ‘Happy ending‘ (Mutlu son) ile kapandı.

                                                                       ———

                                                                  K A Y N A K Ç A
      1)     AXLINE, Virginia A.; “Play Therapy”, Ballantine Books, N.Y., 2nd printing 1969, N.Y. (Copy. 1947)
      2) BERNE, Eric; M.D., “Games People Play”, Grove Press, Inc., N.Y. 1967 (Copy.1964)
      3) CAPLAN, Frank & Theresa; “The Power of Play”, A Doubleday Anchor Book, N.Y. 1973
      4) CHATEAU, Jean ; “Le Jeu de l’Enfant”, Paris 1979
      5) CSIKSZENTMIHALYI, Mihali; “The Rigors of Play”, Reflections 1969:4:4
      6) ERIKSON, Erik H.; “Toys and Reasons”, W.W.Norton, Inc., N.Y. 1977
      7) FREUD, Anna, “War and Children”, International University Press, N.Y. 1946 
      8) GARVEY, Catherine; “Play”, Harvard Univ. Press, Cambridge, Mass. 1977
      9) HOMBURGER (Erikson) Erik H.; “Configuration in Play”, The Pscho-Anal.Quart.,    Vol.:VI, 139-214, 1937 
    10) HUIZINGA, Johann; “Homo Ludens”, Çev.: Mehmet Ali Kılıçbay, Ayrıntı Yayınları, İstanbul, 1995
     11) MOUSTAKAS, Clark; M.D., “Children in Play Therapy”, Ballantine Books, N.Y. 1978
     12) NUTKU, Özdemir; Prof.Dr., “Oyun, Çocuk, Tiyatro”, Özgür Yayınları, İstanbul 1998
     13) PIAGET, Jean; “The Child’s Cenception of Physical Causality”, Littlefield, Adams & Co., Paterson, N.J. 1960
     14) PIAGET, Jean; “The Child’s Conception of the World”, Littlefield, Adams & Co., Paterson, N.J. 1960
     15) PIAGET, Jean; “Judgment and Reasoning in the Child”, Littlefield, Adams & Co., Paterson, N.J. 1959
     16) PIAGET, Jean; “The Moral Judgment of the Child”, Collier Books, New York, N.Y. 1962
     17) PIAGET, Jean; “The Origin of Intelligence in Children”, International Universities   Press, New York, N.Y. 1956
     18) PIAGET, Jean; “The Psychology of Intelligence”, Littlefield, Adams & Co., Paterson, N.J.,1960
     19) PIERCE, Maria W., Ed.; “Play and Development”, 1972 Symposium at Loyola Univ., Chicago (J. PIAGET, P.H. WOLFF, R.A. SPITZ, K. LORENZ, L.B. MURPHY, E.H. ERIKSON)
     20) REES, Elizabeth Lodge, M.D.; “A Doctor Looks at TOYS”, Charles C Thomas Publ., 
Sprigfied, Ill 1961
      21) SHAEFER E., Charles; Ph.D., Ed., “Therapeutic Use of Child’s Play”, Jason Aronson, Inc., N.Y. 1976, (1979 2nd print)
     22) SHEPARD, Martin, M.D. & LEE, Marjorie, “Games Analysts Play”, G.P. Putnam’s Sons, N.Y. 1970
     23) SUTTON-SMITH, Brian ; “Toys as Culture”, Gardner Press, London 1986
      24) WINNICOTT, D.W.; “Oyun ve Gerçeklik”, Çev.: Tuncay Birkan, Metis Yayınları, İstanbul, 1998
      25) WINNICOTT, D.W.; “Playing and Reality”, Routhledge, London 1971, rep.1996
      26) ZULLIGER, Hans; “Çocukta Oyunla Tedavi”, Çev.: Kamran Şipal, Cem Yayınları,
İstanbul 1997

                                                                             ——

 Ek resimler:

                     I.   Ç.A.   1)  Deprem
                                     2)  Deprem sonrası evler
                                     3)  Deprem seonrası ev ve helikopter

                     II:  S.C.   4)  Deprem sonrası
                                      5)  Depremden arta kalan evler    
                                      6)  Evler

                     III:           7)  “Ciciş” annesinin Satranç’ta hareketini izliyor
                                       8)  “Ciciş”, patisiyle hücuma geçiyor…

-123-
Arka kapak içi:
YAZARA VERİLMİŞ ULUSLARARSI ŞEREF ÖDÜLLERİ VE BELGELERİ

1974 & 75  :    Who’s Who in the East, USA.
1974 & 92  :    International Directory of Biography, Intern.Biogr.Assoc., England.
1985           :    International Who’s Who In Medicine, IBA, World Premiere. Vol.1, England.
1986           :    Life Patron (LIBA), Intern. Biogr. Centre, England
1986           :    World Biographical Hall of Fame, Ame.Biogr.Inst., No.Carolina, USA.
1986           :    Commemorative Medal of Honor (Bronze), Ame.Biogr.Inst., No.Carolina
1987           :    Life Fellow (FABI), Ame.Biogr.Inst., No.Carolina
1989           :    The World Declaration of Excellence, Ame.Biogr.Inst., No.Carolina
1989           :    5000 Personalities of the World, Ame.Biogr.Inst., No.Carolina
1990           :    Man of the Year, Ame.Biogr.Inst., No.Carolina
1991           :    International Man of the Year, Int. Biogr.Centre, England
1992           :    Commemorative Medal of Honor (Gold), Ame.Biogr.Inst., No.Carolina
1992           :    Life-Time Achievement Academy (Gold-First Oscar in Medicine), England
1992           :    International Order of Merit, Int.Biogr.Centre, UK (Dünya vatandaşlığı madalyası)
1996           :    Platinum Record for Exceptional Performance, Ame.Biogr.Inst., No.Carolina
1998           :    Marquis Who’s Who In The World, USA.
1998           :    Albert Einstein Intelligence Data Bank of America
1999           :    World Biographical Hall of Fame, Int. Biogr.Centre, England
2000           :    2000 Outstanding Scientists of the 20th Century
2000           :    The Europe 500 (Baron’s Who’s Who)
2003           :    The Founding Member of the World Peace and Diplomacy Forum,
            International Biographical Centre, Cambridge, England
2006           :    Honorary Director General, International Biographical Centre, Cambridge, England
2007           :    Who is Who in the World (Hübner’s),  Almanya ve Türkiye.
2007           :    AMBASSADOR of the International Order of Merit, Int. Biogr.Centre, Cambridge,
                        England
-124-
Arka kapak yazısı:
Okulda sahneye çıkan çocuktan yetkin bir oyuncu olması istenmez, ilerde hangi mesleğe girerse girsin, amaç, toplumda sorumluluk sahibi, başkalarını düşünen, birlikte çalışmaya uyum gösteren bir birey olmasıdır.
        İsmayıl Hakkı Baltacıoğlu

Çocuk tiyatrosu başlıbaşına bir sanattır. Oysa, başka değerleri de kapsar. Bir yandan düşünsel, öte yandan estetik gelişmeyi sağlaması gereken çocuk tiyatrosu, aynı zamanda çocuğun kişiliğinin sağlam temeller üzerine kurulmasında da yardımcı olur.
                       Prof.Dr.Özdemir Nutku
Çocukları, kendilerini küçük düşürmek kadar hiçbir şey daha fazla rahatsız etmez. “Pilgrimler’in Gelişimi”, “Robinson Kruzoe”, “Grimm’in Masalları”, “Güliver’in Seyahatleri” onlar için değil, hep erginler için yazılmışlardı.
                                                                                                             George Bernard Shaw

Evlenmeden önce nasıl çocuk yetiştirildiği konusunda altı kuralım vardı, şimdi altı çocuğum var ve hiç kuralım yok.
                                                                                                                        Lord Rochester

Çocuk Doğa’nın en güzel meyvesidir.
                                                                                                                                 Langbehn

Terbiyenin sırrı, çocuğa saygı ile başlar.
                                                  Emerson
Aptal düğünden, çocuk oyundan usanmaz.                                        -Türk Atasözü-

Kategori: Oyun Tedavisi-Modaliteler
Etiket: